direct naar inhoud van 3.1 Historie
Plan: Bestemmingsplan Beekbergen Klein Canada
Status: onherroepelijk
Plantype: bestemmingsplan
IMRO-idn: NL.IMRO.0200.bp1018-onh1

3.1 Historie

Beekbergen is een flankesdorp (enkdorp) en heeft een agrarische oorsprong. Het oude, open enklandschap direct rond het dorp is goed bewaard gebleven. De oude dorpsbebouwing bestaat voornamelijk uit negentiende eeuwse villa's en woonhuizen aan de Dorpsstraat, Arnhemseweg en aan de dorpsrand. Na 1945 kreeg het noordoostelijke enken landschap een complexmatige woningbouw invulling en een recreatieterrein aan de rand.

Tot in het begin van de 20e eeuw was het plangebied in gebruik als bouwland, een enk. In 1925 is de locatie betrokken bij de bebouwde kom van het dorp. De heer Middendorf uit Rotterdam liet een villa bouwen aan de Papenbergweg 15 (thans de Ruitersmolenweg). De villa werd voorzien van een grote schuur, zes kippenhokken voor de fokkerij en een kleinschalige formele landschapsinrichting (U-vormig oprijlaan en symmetrische paden).

In de jaren dertig is het een kampeerterrein geworden, geheel passend in de ontwikkeling van Beekbergen als vakantiedorp. De benaming van deze plek als Klein Canada wordt voor het eerst gedocumenteerd in 1948. In dat jaar kreeg de heer Vaessen, die getrouwd was met een Canadese, de eerste vergunning voor een te bouwen zomerhuisje op het reeds aanwezige kampeerterrein. Eén voor één kwamen er extra zomerhuisjes, alle op de noordelijke helft van het terrein en voornamelijk met Canadese namen (Alberta, Toronto, Maple Leaf). Esdoorns waren overgehaald uit Canada om het terrein te verfraaien. De schuur werd in gebruik genomen als kantine. Later werd dit een hotel dat "motel" werd genoemd, een referentie naar de motorway hotels die in Noord Amerika te vinden zijn.

In de jaren tachtig werd het campinggedeelte opgeheven en is er een aantal recreatiebungalows toegevoegd op de zuidelijke helft. Er werden eengezinswoningen gebouwd aan de Ruitersmolenweg en Keizersmantel, aansluitend op de naoorlogse woningbouw, waardoor het terrein uiteindelijk omsloten werd door permanente bebouwing. In 1983 en 1996 is het recreatiebedrijf van eigenaar gewisseld.

Momenteel is het terrein en de aanwezige bebouwing nog tijdelijk als recreatieve voorziening in gebruik. De voormalige dienstwoning wordt nog bewoond.

De in het noordoostelijke deel van de locatie te handhaven vier recreatiebungalows maken geen deel uit van het voormalige recreatiebedrijf. Deze bungalows, die in particulier eigendom zijn, worden nog als zodanig gebruikt.